De Schusch an de Bier
De räiche Bier huet sech eng schick Hiel kaf, wou hie seng vill Suen ënnert senger Matrass verstoppt huet. Lues a lues verschanzt hie sech ëmmer méi a senger Hiel, aus Angscht, et kéint een him eppes klauen.
Wéi gutt, datt de Schusch nach mat Zäiten dem Bier säi Wee kräizt.
E Buch, dat eis léiert, datt Virurteeler a Mësstrauen dacks e Wee an d’Isolatioun sinn.