« TRAU DECH »
Op d’Bün mee virun allem dech selwer ze sinn.
Hues du heiansdo Angscht virum Bléck vun deenen Aneren? Hues du wéineg Vertrauen an dech selwer? Hues du Angscht, e Feeler ze maachen, virun anere Leit ze schwätzen oder net gutt genuch ze sinn?
Wéilts du dech méi trauen, mee du weess net ëmmer, wéi?
„Trau dech“ ass en Atelier vun 2 bis 3 Stonnen, deen Dramakonscht, perséinlechen Ausdrock an d’Iwwerwanne vun den eegene Grenze matenee verbënnt.
Duerch Theater, Improvisatioun, Spill, Stëmm, Beweegung a kleng Erausfuerderungen op der Bün léiers du, deng Plaz anzefuerderen an dech op eng aner Manéier auszedrécken.
Du muss kee Schauspiller sinn. Du brauchs keng Erfarung. Du muss dech och net wuel fillen, wann s du virun anere Leit stees.
Hei gëtt d’Bün zu engem Raum, an deem s du experimentéiere, spillen, dech selwer entdecken an dech traue kanns.
Du léiers, virun anere Leit ze schwätzen. Du léiers, deng Stëmm an däi Kierper ze benotzen, fir dech auszedrécken. Du léiers ze improviséieren, ouni Angscht ze hunn, e Feeler ze maachen. Du léiers, mat de Blécker vun deenen Aneren ëmzegoen. An du léiers, lues a lues d’Angscht virum Urteel vun anere lasszeloossen.
Du wäerts entdecken, datt Feeler op der Bün och lëschteg kënne sinn. Datt e Moment vu Rou net onbedéngt peinlech ass. Datt e Geste heiansdo méi soe kann ewéi eng laang Ried. A virun allem, datt een dech ukucke kann, ouni datt s du eng Roll spille muss.
Duerch verschidden Niveaue vun Erausfuerderunge kann all Persoun selwer decidéieren, wéi wäit si goe wëll. Well hei gëtt kee gezwongen, op d’Bün ze goen.
Sech trauen heescht net, gezwongen ze ginn. Sech trauen heescht, selwer ze wielen.
D’Zil ass net, e Schauspiller ze ginn. D’Zil ass ze entdecken, wat dësen Atelier eis iwwer eis selwer léiere kann.
Deng Plaz anhuelen. Ausdrécken, wat s du fills. Deng Stëmm héiere loossen. Anere vertrauen. A virun allem: e bësse méi un dech selwer gleewen.
Well am Liewen, genee wéi op der Bün, hu mir net ëmmer de perfekten Text. Mir wëssen net ëmmer, wat als Nächst geschitt. An awer kënne mir virugoen, improviséieren a weiderspillen.
TRAU DECH.
Géi op d’Bün. Géi aus denger Komfortzon eraus. Dréck dech aus. Spill. Improviséier. A entdeckt, datt s du vläicht zu vill méi fäeg bass, wéi s du geduecht hues.
Sech trauen heescht net, keng Angscht méi ze hunn.
Et heescht, e Schratt ze maachen, och wann d’Angscht nach do ass.
TRAU DECH – Maach e klenge Schratt. Och mat Angscht.